สวัสดีค่ะ ชื่อเอมนะคะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ และคาราวะอีก 1 ครั้ง จากนั้นเงยหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม (ก็ฝ่ายบุคคลเค้าบอกให้ทำอย่างนี้ มันเป็นบริษัทญี่ปุ่นอ่ะค่ะ ถือการคารวะเป็นเรื่องธรรมดา ปัจจุบันก็ติดคารวะอย่างนี้อยู่ แบบว่าชินค่ะ)
แนะนำตัวเสร็จ รุ่นพี่รับน้อง มอบอาวุธคู่กาย มีคัตเตอร์ 1 อัน ขวดน้ำยา Adhesive ต่าง ๆ ที่เป็นกรดแรง ๆ เป็นสารระเหย วันแรกได้กลิ่นมึนมาก จากนั้นรู้สึกว่า หากไม่ได้กลิ่นวันใด เหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง (เวงกรำ...ติดทินเนอร์ซะแร้ววววว - _-)
พี่เค้าให้นั่งแกะฟิล์มอ่ะค่ะ เริ่มหัดตั้งแต่ ง่าย ๆ จาก 2 ชั้น เลื่อนเป็น 3 ชั้น การแกะชั้นฟิล์มนี้เค้าบอกว่าตรวจค่า Laminate strength หรือค่าความติดแน่นของน้ำยากาวว่าได้ค่าสูงไหม เพราะว่าผลิตภัณฑ์ของลูกค้านั้นมีความเป็นด่างสูง เวลาบรรจุน้ำยาเข้าไป และปิดผนึก และเอาขึ้นหิ้ง (shelf) ต้องไม่มีอาการ Delaminate หรืออาการรั่วออกมา ยิ่งแกะยากยิ่งดี ทำอย่างนี้มาประมาณ 1 เดือน และก็เริ่มมีงานเข้ามามากขึ้น
หลังจากที่ศึกษาส่วนประกอบ และเรียนรู้กระบวนการผลิต อีกทั้งเริ่มช่ำชองเรื่องการแกะฟิล์มแยกชั้น (พัฒนาการจนเป็นเซียน) ทีนี้ก็เริ่มได้รับทำงานใหม่เพิ่ม คือ เริ่มจับงานโปรเจคใหญ่ ให้ทำตั้งแต่การรับ Art-work การกำหนดสเปกเบื้องต้น วางแผนการทำงานตัวอย่าง ติดตาม Inkjet เสมือนงานจริง และจนกระทั่งเอางานลงเครื่องจริง ๆ และติดตามการส่งสินค้าชิ้นนี้ออกตลาดครั้งแรก งานแรกที่จับค่ะ เป็นงานง่าย ๆ แต่พิมพ์ไม่ง่ายอย่างที่คิด ทั้งที่เป็นงานพิมพ์สีเดียว แต่โดนส่งคืนจากลูกค้าประจำเพราะว่าสีไม่เหมือน จนมาถึงงานที่ยาก งานนี้ได้รับฉายาว่า โอโมจัง ....ใช่แล้วค่ะ เป็นงานผลิตซอง Gusset ของผงซักฟอกยี่ห้อดังของบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่ง
งานนี้ท้าทายดีเหมือนกัน เราเริ่มจับตั้งแต่การทำงานตัวอย่าง และทำลองทำซองตัวอย่างไปให้ลูกค้า โดยรายละเอียดเป็นงานที่ยากมาก เพราะสีที่ใช้ชอบเพี้ยนประจำ ส่วนงานง่ายที่จับมาตั้งแต่เริ่มโปรเจคก็จะเป็นงานพิมพ์พวกฟิล์มห่อหุ้มขวดน้ำ ที่เห็นกันเกลื่อนกลาดในท้องตลาด เกือบทุกยี่ห้อ เราเป็นคนติดตามและรับผิดชอบอ่ะค่ะ
ขอบอกงานเบื้องหลังอย่างนี้เหนื่อยมากนะคะ วันไหนมีการเดินงานตอน 4 ทุ่มถ้าเป็นงานแก้ไข ต้องอยู่ดูด้วยนะ คุมหน้าเครื่องเลย ไม่ผ่านก็ต้องรอจนผ่าน ไม่ค่อยได้กลับบ้านตามเวลา ช่วงนั้นทำงานจนไม่มีเวลาใช้เงินเลยค่ะ เหนื่อยมาก
